Historia naszego miejsca

Dom pod Trąbami

„Dom pod Trąbami”, dawniej „Dom pod Trzema Trąbami”, to dawna kanonia wybudowana pod koniec XIV w.  Budynek ten został dołączony do fortyfikacji bramy wyszogrodzkiej lub stanowił część tych fortyfikacji. Świadczą o tym chociażby grube mury i piękne gotyckie sklepienia parteru oraz piwnic tego budynku, które do XX w. były wykorzystywane jako chłodnie do przechowywania żywności.

W 1717 r., w zaadaptowanej kanonii umieszczono Wyższe Seminarium Duchowne (przeniesione w 1782 r. do opactwa opuszczonego przez benedyktynów). Około 1900 r. mieścił się w niej zakład masarski oraz sklep Stanisława Magenty (płocki przedsiębiorca, który jako pierwszy zastosował w swoim zakładzie oświetlenie elektryczne zasilane z generatora napędzanego silnikiem gazowym).

Nazwa budynku „Dom pod Trąbami” związana jest z herbem Radziwiłłów umieszczonym na szczycie budynku od ul. Mostowej. Herb umiejscowiono na pamiątkę uczczenia pobytu w Płocku księcia Karola Radziwiłła, który zatrzymał się w naszym mieście podczas podróży do Berlina. Według innej teorii nazwa wywodzi się od herbu Trąby z koroną barona i kapeluszem biskupim Aleksandra Kazimierza Gintowt-Dziewałtowskiego, sufragana płockiego, który w latach 1875-1883 zarządzał diecezją.

Przed budynkiem znajduje się pomnik bł. bpa Leona Wetmańskiego, sufragana płockiego, zamordowanego przez hitlerowców w 1941 r. w obozie w Działdowie. Autorem monumentu jest prof. Gustaw Zemła, który w Płocku zaprojektował również pomnik św. Jana Pawła II, Władysława Broniewskiego i bł. abpa Antoniego Juliana Nowowiejskiego.